JAK PRZEKONAĆ DZIECKO DO SPORTU I DLACZEGO WARTO?

Znacie maksymę: sport to zdrowie? Aktywność fizyczna to jeden z najistotniejszych czynników wpływających na wydolność organizmu jednocześnie znacząco poprawiających odporność. Sport poprzez poprawę kondycji znacząco ułatwia codzienne czynności: spacery, wchodzenie po schodach, noszenie zakupów, prace ogrodnicze czy podbiegnięcie do autobusu dla osób nieaktywnych mogą stanowić nie lada problem. Dzięki chociażby podstawowej aktywności fizycznej mobilizujemy organizm do większej wydolności i zakresu działania. Wakacyjna wspinaczka górska czy trekking nie będą stanowić problemu jeżeli w naszym codziennym grafiku znajdzie się miejsce na sport. Dodatkowo wyraźnie widać, że sport, szczególnie ten pozwalający na hartowanie organizmu znacząco wpływa na poprawę zdrowia i odporności.

Z wszystkich tych powodów bardzo ważne jest, żeby sport znalazł się na liście priorytetów każdego się dziecka. To czas wypracowywania odpowiednich nawyków i umiejętności mających kluczowy wpływ na przyszłe przyzwyczajenia i predyspozycje człowieka w dorosłości. Dodatkowo, aktywność fizyczna to szkoła dla charakteru – sporty drużynowe uczą działania w grupie, tworzą umiejętności przywódcze, porażki uczą pokory, a sukcesy wytrwałości w dążeniu do celu. Pokonywanie kolejnych barier daje też niesamowity zastrzyk bardzo ważnej w dzisiejszych czasach pewności siebie.

DLACZEGO DZIECI NIE LUBIĄ SPORTU?

Z myślą o wszystkich pozytywnych skutkach uprawiania sportu powołano do życia przedmiot szkolny – wychowanie fizyczne. Niestety, dla wielu dzieci jest on mało przyjemny, co wpływa bardzo negatywnie na ich całościowe podejście do aktywności fizycznej. Wycofane, mniej socjalne dzieci mają duży problem z wiodącymi prym na WFie grami zespołowymi. Uczestnictwo w nich jest dla niektórych osób bardzo stresujące i trudne – nie potrafią otworzyć się w grupie, uwierzyć w swoje możliwości, nie chcą próbować i wejść w grę, żeby się nie ośmieszyć. Nie pomaga fakt, że nauczyciele często mają problem ze zrozumieniem tego zjawiska. Często bez odpowiedniego wsparcia i przygotowania dzieci takie zostają zaszufladkowane jako „słabsze” i zamiast otrzymać pomoc, otrzymują słabe oceny, co dodatkowo przynosi efekt w postaci dalszego wycofywania się i braku wiary we własne możliwości.
Kolejny problem to obniżona sprawność i otyłość wśród dzieci – plaga współczesnych czasów. Osoby z tymi problemami nie chcą uczestniczyć w zajęciach, nie chcą korzystać ze wspólnej szatni i wystawiać się na pośmiewisko przed kolegami. Wydolność organizmu, wyniki sportowe i sposób poruszania się dzieci z otyłością niestety odbiega znacząco od umiejętności rówieśników. To obniża samoocenę i powoduje w większości przypadków demotywację i utratę wiary w siebie. Dziecko w takiej sytuacji będzie unikało jakiejkolwiek aktywności odbierając sobie możliwość zmiany tej sytuacji.
Trzecim typowym problemem, przez który dzieci nie chcą uprawiać sportu jest po prostu… lenistwo i wyuczone nawyki wyboru mało aktywnych zajęć. Coraz częściej bieganie czy granie w piłkę na podwórku zostaje zastąpione grami komputerowymi czy innymi formami rozrywki przed ekranem. Uzależnienie od elektroniki i zajęć wymagających małego wysiłku przy jednoczesnym dużym wpływie hormonów uzależniających sprawia, że dzieci nie chcą próbować innych form rozrywaki i nie czują idącej z nich satysfakcji. Nawyki wyprawowane w młodym wieku bardzo silnie wpływają na przyszłe wybory kształtującego się człowieka i umiejętność osiągania satysfakcji z innych zajęć niż te związane z elektroniką.

JAK SPRAWIĆ, BY DZIECKO POLUBIŁO SPORT?

Każdy rodzić ma obowiązek dać swojemu dziecku to, co jest dla niego najlepsze. Obserwowanie dziecka oraz rozmowa to podstawa budowania relacji i możliwość interweniowania w przypadku pojawiających się problemów. Kiedy widzimy, że dziecko odsuwa się od sportu należy przede wszystkim przeanalizować dokładnie otoczenie i wpływ wszystkich czynników na taką sytuację. Przede wszystkim sprawdzić należy czy dziecko:

  • nie jest chore, nie ma kontuzji lub nie pojawił się problem ograniczający jego sprawność,
  • nie spędza za dużo czasu z urządzeniami elektronicznymi, grami, telefonem, TV itp.,
  • nie jest otyłe lub niedożywione, nie ma problemu z bilansem mikroelementów,
  • nie ma problemów ze snem lub nie boryka się ze stanami depresyjnymi,
  • nie ma problemów z rówieśnikami, nie jest wyśmiewane itp,
  • czuje satysfakcję z danej dziedziny sportowej,

Po dokładnej analizie sytuacji rodzic ma szansę na zaproponowanie i wdrożenie najlepszego rozwiązania. Najskuteczniejszą metodą na aktywizację dzieci jest włączenie do działania innych członków rodziny. Sport uprawiany w gronie najbliższych będzie idealnym sposobem na spędzenie wspólnie czasu i tworzenie silnych relacji. Każdy z członków rodziny może zaoferować coś od siebie i znaleźć takie formy aktywności, które sprawią Wam przyjemność. Poza tym przykład i autorytet jakim są rodzice to ważne elementy motywacji dziecka. Pomóż dziecku znaleźć jego ulubiony sport! Nie lubi biegać i nie może się do tego przekonać? Nie naciskaj zanadto, bo efekty będą odwrotne od zamierzonych. Lepiej następnym razem zaproponuj dziecku wspólne wyjście na rower lub basen! Kiedy dziecko znajdzie ten „swój” sport szybko zmieni nastawienie. Zacznie powoli i sukcesywnie się w niego angażować i czerpać przyjemność. Polubi sport i wreszcie będzie żył zdrowiej i bardziej prawidłowo się rozwijał.